به گزارش صدای بورس، در حالی که طلا و دلار جهشهای تورمی چشمگیری داشتند، عملکرد صندوقهای املاک و اوراق مسکن با واگرایی شدیدی همراه بود؛ بازاری که همچنان در جستجوی ثبات است.
بازار مسکن همواره بهعنوان لنگرگاه داراییهای خانوار در ایران شناخته شده است، اما بررسی عملکرد ابزارهای نوینِ این بازار در بورس، یعنی صندوقهای املاک و مستغلات، از ابتدای بهمنماه ۱۴۰۵ تا بیستوهشتم مردادماه ۱۴۰۵، تصویری متناقض و قابلتأمل ارائه میدهد. این بازه زمانی هفتماهه، آزمونی سخت برای نقدینگی در کلاسهای مختلف دارایی بود؛ جایی که صندوقهای املاک در رقابتی تنگاتنگ با بازارهای موازی، عملکردی بهشدت ناهمگون و متفاوت از یکدیگر به ثبت رساندند. صندوقهای املاک در مقایسه با سایر داراییها
برای درک بهتر جایگاه صندوقهای املاک، ابتدا باید نیمنگاهی به عملکرد سایر بازارها داشت که به نوعی «بنچمارک» تورمی محسوب میشوند. دلار آمریکا بهعنوان موتور محرک انتظارات تورمی، از قیمت ۱۴۵ هزار و ۵۰۰ تومان به ۱۸۷ هزار تومان رسید و بازدهی ۲۸.۵ درصدی را ثبت کرد. در بازار فلزات گرانبها نیز طلای (۱۸ عیار) از ۱۵ میلیون و ۸۵۰ هزار تومان به ۱۹ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان جهش کرد که معادل رشد ۲۱.۸ درصدی است. سکه تمامبهار آزادی نیز با ثبت رشد ۱۹.۲ درصدی، از ۱۵۷ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان به ۱۸۸ میلیون و ۲۶۰ هزار تومان رسید. این اعداد نشان میدهند که تورم عمومی در این بازه، در محدوده ۲۰ تا ۳۰ درصد نوسان داشته است.
اما در بخش صندوقهای املاک، با وضعیتی کاملاً متفاوت روبرو هستیم. این صندوقها که قرار بود به عنوان ابزاری برای مصونیت از تورم مسکن عمل کنند، رفتارهای قیمتی متفاوتی نشان دادند. در رأس این صندوقها، «صندوق کلید» با بازدهی خیرهکننده ۴۰.۳ درصدی، نه تنها از تورمِ دلاری پیشی گرفت، بلکه به عنوان ستاره بازار املاک بورسی خودنمایی کرد. در رده دوم، «صندوق امین شهر» با رشد ۲۵ درصدی، عملکردی نزدیک به نرخ دلار داشت و توانست ارزش خود را تا حد زیادی حفظ کند.
با این حال، باقی صندوقهای املاک نتوانستند پابهپای سایر بازارها حرکت کنند. «صندوق ارزش مسکن» با رشد ۱۵.۸ درصدی، «صندوق کاشانه» با ۴.۸ درصد و «صندوق تأمین» با تنها ۲.۹ درصد بازدهی، در واقع بازنده رقابت با تورم …
